สาระแห่งชีวิต คือรักและเมตตา

ชีวิตคือความรัก  ชีวิตคือความรัก   ชีวิตที่ปราศจากความรัก ไม่ใช่ชีวิต

ความรักคืออาหารใจ   ความรักสร้างชีวิตความรักหล่อเลี้ยงจิตใจมนุษย์

ตามหลักทางพระพุทธศาสนากล่าวไว้ว่ากว่าที่เราจะเกิดมาเป็นมนุษย์ในชาตินี้จิตวิญญาณของเราได้ท่องเที่ยวอยู่ในวัฏสงสารมานับชาติไม่ถ้วน ในภพภูมิต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเทพเทวดา มนุษย์ สัตว์เดรัจฉาน เปรต อสุรกาย สัตว์นรกเราได้เกิดตายๆ ซ้ำแล้วซ้ำอีกจนไม่อาจนับชาติได้
พระพุทธองค์ตรัสไว้ว่าสัตว์ทั้งหลายที่เราพบเห็น โดยเฉพาะมนุษย์ด้วยกันซึ่งเกิดมาพบกันในชาตินี้ ที่ไม่เคยเป็นพ่อแม่ญาติพี่น้องกัน ในวัฏสงสารนั้นหายากในวัฏสงสารอันยาวนาน

ในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ทุกคนเป็นครอบครัวเดียวกันดังนั้น ในการดำเนินชีวิต เราจึงไม่ควรประมาทสร้างศัตรู แบ่งพรรคแบ่งพวก ต่อสู้ แก่งแย่งชิงดีกันแต่ควรที่จะสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันและมีความเมตตากรุณาต่อสัตว์ทั้งหลาย
โดยเฉพาะเมื่อเกิดมาในครอบครัวเดียวกันเราควรมีความรัก มีเมตตา กรุณาต่อกัน ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน และพัฒนาชีวิตให้มีความสุขชีวิตคนเราในชาติหนึ่ง ต่างมุ่งแสวงหาหลายสิ่งหลายอย่าง ทั้งทรัพย์สมบัติ เกียรติยศ ชื่อเสียง ฯลฯแต่ในที่สุด สิ่งที่มีคุณค่ามากที่สุดในชีวิตคือ ความรัก
ความรักที่หมายถึงความปรารถนาดี เอื้ออาทรต่อกันยอมรับได้ทุกสิ่งทุกอย่างในความเป็นเขารักอย่างไม่มีเงื่อนไข เป็นมิตรภาพที่ยั่งยืนเป็นความรักที่มีแต่ให้ ให้ด้วยความพอใจ สุขใจชีวิตที่มีความรักเช่นนี้ ย่อมอบอุ่นใจ สบายใจถึงแม้ว่าตาย การตายด้วยความสบายใจ สุคติ