อสุรกาย กระหายน้ำ

มีอสุรกายตนหนึ่ง  มีความกระหายน้ำมานานนักหนา  จนท่องเที่ยวเรื่อยมาจนถึงมหาคงคาอันกว้างใหญ่  เมื่ออสุรกายเห็นแล้วซึ่งน้ำ  ก็รีบลงไปในมหาคงคานั้นทันใดแต่กระแสชลกลับกลายเป็นควันไฟด้วยกรรมบันดาล  อสุรกายได้ยินแต่เสียงน้ำ  แต่หาเห็นน้ำไม่  ทั้งๆที่เดินอยู่บนผืนน้ำ

พอรุ่งเช้า  มีพระภิกษุประมาณ  ๓๐  รูป  โคจรมาเพื่อบิณฑบาต  เห็นสัตว์ประหลาดตนนั้นเดินอยู่บนน้ำ  พระภิกษุทั้งหลายทราบความ  และมีใจกรุณาจึงบอกว่า  “ถ้าอย่างนั้น  ท่านจงนอนบนเนินทรายนี่เถิด  เราทั้งหลายจักตักน้ำมาให้”   จากนั้นพระภิกษุทั้งหลายก็เอาบาตรของตนไปตักน้ำจนเต็มบาตร  แล้วค่อยๆเทลงในปากเท่ารูเข็มของอสุรกาย  ทั้งสิ้น  ๓๐  บาตร  แล้วถามว่า  ท่านได้รับความชุ่มชื่นหมดความกระหายบ้างแล้วหรือยัง  อสุรกายนั้นสั่นศีรษะให้ปฏิญญาว่า  “  เปล่าเลย  พระคุณเจ้าทั้งหลาย?  ข้าพเจ้ามิได้รู้รสน้ำว่าเป็นอย่างไรเลย  เป็นความสัตย์จริง  หากข้าพเจ้าได้ดื่มน้ำ  ไม่มากแต่กึ่งซองมือก็ดี  ขอให้ข้าพเจ้าอย่าได้ผุดได้เกิดเลย  ที่พระคุณเจ้ามีจิตเมตตาก็เป็นพระคุณ  แต่เป็นกรรมของข้าพเจ้าเอง  เมื่อครั้งได้ความเป็นมนุษย์ไม่คิด ไม่ทำคุณงามความดี  บุญไม่สร้าง  กรรมดีไม่เคยก่อ  จึงตกสู่อบายเสวยกรรมอยูอย่างนี้  ขอให้พระคุณเจ้าจงรีบไปภิกขาจารเถิด

ทราบดังนี้แล้ว  ท่านทั้งหลาย  จงเร่งรีบทำบุญ  ทำดี  เถิด  สาธุ..